Dag 2:

Toegegeven, deze ochtend zag het er allemaal wat mistroostig uit. De donkere wolken boven Brussel voorspelden weinig goeds. In onze eetzaal was de kletterende regen heel goed te horen. De k-ways en paraplu’s werden uit de valiezen gehaald, stevige stapschoenen werden extra aangeknoopt. We reden vandaag voor de eerste keer met de metro. Voor sommigen gaf dit aanvankelijk wat extra stress, maar al gauw zaten alle leerlingen al zelf de juiste metrolijnen uit te zoeken.
Op het programma… het Atomium! De lift naar boven gaat in 22 seconden 102m hoog, dus dat bezorgde ons zeker kriebels. Binnenin was er een tentoonstelling over Expo 58, maar ook over Bruegel. Maar vooral de ellenlange roltrappen (met en zonder discolichten) waren hét evenement voor de leerlingen.
Maar beste ouders, jullie zouden terecht fier zijn op jullie kinderen. Zonder verpinken de verleidingen van de souvenirshops weerstaan, zomaar een plaats afstaan op de metro, goeie tafelmanieren. We zijn echt met een toffe groep op stap!
En dan hebben we het nog niet gehad over het enthousiasme van deze zesdeklassers. We hebben nu al 2 musea bezocht, en elke keer weer valt het ons op met hoeveel ‘goesting’ de kinderen zich smijten. Ook deze namiddag was het niet anders. In COOP, een oude maalderij, mochten de kinderen zelf een houten bootje in elkaar knutselen, dat door middel van een schroefje vanzelf vooruitging op het water. Eerst werd er wat onzeker gezaagd en getimmerd, maar op het einde van de workshop ontpopten sommigen zich van redelijk tot zeer handige Harry’s.
Deze avond staat speleologie en muurklimmen op het programma. ‘Alweer??’, horen wij u denken. Door een vergetelheid was de begeleider ons gisteren vergeten, en aangezien een ezel zich meestal geen 2 keer aan dezelfde steen stoot, gaat de werkwinkel vanavond dus hopelijk wel door.
Tot gauw! Veel natte groetjes, het zesde!

 

Advertenties

Een vlekkeloze eerste dag!

Het was aandoenlijk om te zien.  Die vele enthousiaste gezichten aan het station.  Klaar voor een nieuw avontuur.  Een trip met de klasgenoten.  De verhalen van de vorige jaren bereikten reeds geruime tijd hun oren.  Het verlangen was dus groot.  Met een rugzak vol goede moed (en picknick) stapten we op de trein richting Brussel.  Brussel, onze hoofdstad, maar ook gewoon een echte wereldstad.  Een kleine cultuurshock toch voor velen.  Om de stad wat beter te leren kennen bezochten we het BIP.  Een interactief museum over de stad Brussel.  In verschillende groepjes speelden ze een ganzenspel waarbij ze vele weetjes opzochten over Brussel.  Weten jullie bijvoorbeeld dat de helft van de gezinnen in Brussel  1-persoongezinnen zijn?  Of dat 51% van de werknemers in Brussel pendelaars zijn?  Heel wat extra bagage dus in onze rugzak.  Gelukkig  was de lunchtijd net op tijd om weer voor wat extra ruimte te zorgen.  Ondertussen zagen we ook in de verte hoe de Vlaamse regering gevormd werd.  Nu nog wachten op de federale… We kunnen niet beloven dat het in orde zal komen tegen vrijdag, maar we doen ons best 😉 .   Na de lunch trokken we de stad in.  Door tal van opdrachten te doen op verschillende plaatsen, laveerden we langs enkele toeristische trekpleisters van Brussel.  Het moet gezegd zijn, de leerlingen werkten fantastisch mee.  Maar de drang naar de slaapplaats werd groot.  De kilometers regen we aanéén, de rugzak vol moed verminderde omgekeerd evenredig.  Om 16u kwam de verlossing er eindelijk.  Aankomst aan ‘De Waterman’, ons verblijf voor de komende week.  Nu zijn de leerlingen volop bezig met het inrichten van hun kamer, straks eten we samen en om ze extra vermoeid in bed te krijgen mogen ze daarna nog een uurtje speleo en muurklimmen doen!  We hopen dat de nachtrust even goed verloopt…. Wordt vervolgd!

Zelfs de Brusselse keien krijgen ons niet klein!

Om 8u30 verzamelden we met zijn allen aan de voorkant van Kortrijk station.  Enthousiaste gezichtjes bij de leerlingen ietwat nerveuzere gezichtjes bij de ouders.  Bij het afscheid zelfs hier en daar een traantje.  Maar niet veel later waren die traantjes opgedroogd en hadden ze reeds plaats gemaakt voor een brede glimlach.  (gecombineerd met wat luide oerkreten die enkel 11-jarigen kunnen produceren) Na een uurtje sporen kwamen we toe in Brussel-centraal. De wolken die zich boven Brussel centraliseerden waren ons gunstig gezind.  Heel lief van hen om pas met de regen te beginnen rondstrooien éénmaal wij veilig binnen waren in het Brussels experience museum.   Daar leerden de leerlingen Brussel op een speelse manier kennen.  Interactief opzoekwerk.  Daarna was het tijd om te lunchen.  Niet veel later brachten we ook nog een bezoekje aan het koninklijk paleis.  Toen achtte Margot D. haar moment gekomen.  Op een (we moeten eerlijk zijn zeer slecht onderhouden) oversteekplaats struikelde ze en kwam pardoes op  haar knie terecht.  Een gapende wonde was haar deel.  Ze werd ridderlijk door meester Henri naar veilige oorden gebracht,  waarna ze samet met juf Nele het plaatselijk ziekenhuis een bezoekje bracht.  Dit alles, bijna met de glimlach! Chapeau!!  Toch enkele leerlingen een beetje van hun melk… Gezichtjes trokken wit, oogjes werden  glanzig.  Maar toen bleek dat het allemaal niet zo erg was konden we met wat vertraging starten aan onze zoektocht door Brussel.  De kasseien maakten het niet altijd gemakkelijk voor Babbe, maar toch vonden we onze weg door de mooie hoekjes en plaatsjes van Brussel.  Om 16u30 kwamen we toe op onze slaapplaats en het organiseren  kon beginnen…  Straks eten, briefjes schrijven en quizke spelen! We groeten jullie vriendelijk en zien jullie graag morgen terug!